1. Ablatiboa
-rean be egiten zan. Hau, Bizkaitik kanpora,
Araban baino ez da topau agirietan, eta han edo
hemengo esapide batzuetan: cerurean ('zerutik').
2. Ablatiborako be erabilten ziran -tik,
eta -ik. Lehenengoa ezin zan erabili bizidunakaz
eta, kasu gitxiagotan, ez zan erabilten izen propioakaz
eta denporazko kutsua eukanean.
3. -ik zabaltzen joan zan eta -reanik
lako pleonasmoak sortu ziran.
4. -ti agertzen da bizkaiera zaharrean
ablatibo lez, eta honetan bat dator zubereragaz.
Euskera zaharraren ezaugarri bat da, bi muturretan
gorde dana.
5. -ren genitiboa konparazinoetan
erabilten zan, Erronkariko euskeran lez: atorren
baxen urrago narrua.
6. Objektu zuzena genitiboan agertu eitekean,
gaur egun ekialdean lez: mairuen zaticen.
7. -gaz erabilten da soziatiboa adierazoteko.
Hau da bizkaiereak daukan atzizkirik markagarrienetako
bat. Bizkaiera zaharrean biak erabilten ziran baina
-gaz gehiago, gaur egungo bizkaieran lez.
8. Koordinazino soziatiboa: ene veguiacaz
vioceen artean, hau da, 'ene begi eta bihotzen
artean'. Hau bizkaiera zaharrean dokumentetan da,
eta bai beste euskalki zaharretan be.
________________________________________________ |
|
|
